என் நினைவுகளில்
இப்போது
தவிர்க்க இயலாத
இறப்பு நிச்சயம்,
வாழும் நாளை
சந்தோசமாய் வாழ்
என்பது போல் தான்
எனக்கும் - ஆம்
இழப்பு என்பது
நிச்சயம் எனினும்
நீ இருக்கும் காலம்
என் அருகாமையில்,
இதில் எதுவும்
இல்லை... எதுவுமே
இல்லை.. அன்பைத் தவிர....
உன்னைப்
புரிந்து கொள்ளாமல்
முட்டாளை இருக்கவும்
விரும்பவில்லை...
புரிந்து கொண்டு
புத்திசாலியாகவும் இருக்க
விரும்பவில்லை...
நானாகவே இருக்க
விரும்புகிறேன்...
நதியின்
சுழற்சியில் சிக்காமல்
தப்பிப்பவன்
புத்திசாலி என்றால்
நான் முட்டாளாகவே
இருக்கிறேன்...
விருப்பங்கள்
எப்போதும் நிகழ்வுகளாக
மாறுவதில்லை...
நிகழ்வன எவையும்
விரும்பியவையாகவும்
இருப்பதில்லை...
விழ கூடாது என தான்
எழுகிறேன்-ஒவ்வொரு
முறை விழும் போதும்.
தானாய் நிகழும்
வரமா ? சாபமா ?
பிரித்துப் பிரித்து
பார்க்கிறேன்,
விளங்கிக் கொள்ளதான்
முடியவில்லை...
சரியும் தவறும்
நாம் புரிந்து
கொள்ளும் விதத்தில்
தானே தவிர,
நிகழும்
நிகழ்வில் அல்ல...

