
விடியாத இரவு............
மேக தூறலின் சாரலில்,
பனிக்கால பருவக்குளிரில்,
அவனருகே அவளிருக்க,
அவளுக்கோ உடல்சிலிர்க்க,
தென்றலாய் வருடியது-காதல்....
பட்டாம்பூச்சியின் பட்டுச்
சிதறலால் - அதன்
சிறகிலிருந்து சிதறிய வண்ணம்,
அவள் கன்னத்தில் அழகாய் விழ-அதை
துடைக்கச் சென்றவனின்,
மூச்சு அரவணைப்பைத் தர

அவள் கண்களில் காட்சியில்லை......
நிலவின் ஒளியால் - அவள்
கண்களில் தூறல்கள் மின்ன,
அதைக் கண்ட அவன்
சிறகுகள் துடைக்கத்
துடிக்க,
முடியாது - அவன்
உணர்வுகள் தடைப்பட்டன....
காதல் தென்றல்
பலமாய் வீச - அவளின்
கூந்தல் காற்றில் மிதந்து
அவன் முகத்தை மறைக்க
முயன்று பார்த்தும்
முடியாமல் அவர்களின்
விரல்கள் தீண்டின .
உணர்வுகளை பகிர்ந்தவர்கள்

இன்று உணர்ச்சிகளை
பகிர்ந்தனர் - அவர்களின்
இதழ்கள் இணைய,
இடைவெளி குறைய,
முத்தச் சத்தம்
முடியாது நீள - நிலவும்
நாணப்பட்டது.....
நாணத்தின் முடிவாய்
நிலவும் முகிலின் பின்னே
ஒளிந்து கொண்டது.....
நிலவின்
தலைமறைவால்
விடியல் எட்டாது
தொடர்ந்தது,
விடியாத இரவாய்.......!